Εξορμήσεις

29.03.2010
ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ - Βόρεια Εύβοια

Στο  όρος Καντήλι της Εύβοιας , στον Πυξαριά και στο Ξηρόν όρος ορειβάτησε ο ΕΟΣ Μοιρών μαζί με τον ΕΟΣ Ηρακλείου από τις 25- 27 Μαρτίου .

Πενήντα ορειβάτες των ΕΟΣ Ηρακλείου και Μοιρών με αρχηγό την ακούραστη και πάντα χαμογελαστή Άρια Χατζηβασίλη και με οδηγό τον Κώστα Πετρόπουλο ξεκινήσαμε το πρωί της 25ης Μαρτίου από το χωριό Τρούπι ,την ανάβαση στο όρος Καντήλι .

Το Καντήλι ή Μάκιστος ( από το γιο του Αθάμαντα , Μάκιστο ) με την τραχιά κορυφογραμμή του , τα θεόρατα πλατάνια και έλατά του κατακτήσαμε μετά από μια σκληρή πορεία εννιά ωρών , καταλήγοντας στο γραφικό χωριό Δαφνούσα . Τον Πυξαριά με τα πυξάρια του - θάμνος πυκνός δυσδιάβατος - διασχίσαμε με μια 14ωρη πορεία 13 τολμηροί ορειβάτες . Αν ισχύουν τα λεγόμενα του Κώστα , ήμασταν οι πρώτοι που πραγματοποιήσαμε διάσχιση του Πυξαριά . Στο Ξηρό όρος απολαύσαμε την ομορφιά του ελατοδάσους και τους καταρράκτες του Δρυμώνα .

Ένα τριήμερο σ' ένα παρθένο τόπο με απίστευτες ομορφιές . Στην κάθε κορυφή το Αιγαίο έστελνε τη δροσιά του και ο Ευβοϊκός το μήνυμά του ότι με δρασκελιά είσαι στην πολύβουη ελλαδοβόρα Αθήνα .

Ολόκληρη η δασοσκεπής Βόρεια Εύβοια με κάποιες παρεμβάσεις που θα σέβονται τη φύση , μπορεί να γίνει ένα απέραντο θέρετρο ανάπτυξης κι ανάπαυλας , να το χαίρονται όλοι οι επισκέπτες .

Υ.Γ.: Ευχαριστούμε την αρχηγό Άρια Χατζηβασίλη και τον οδηγό Κώστα για την μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλαν για την επιτυχία της εξόρμησης αυτής .

Κείμενο : Αποστόλης Παυλίδης - Μανόλης Δακανάλης

Φωτογραφίες : Μανώλης Ντρετάκης

Ακολουθούν τα ποιήματα του Απόστολου και της Πέλας καθώς και φωτογραφίες από τις εξορμήσεις μας .

 

Το κλάμα από το κάημα

Διάβηκε φλόγα γύρω μου , θρουλιάσανε οι πέτρες

από του ήλιου το θυμό πένθησε ο τόπος όλος .

Τρέχουν στις ρίζες μου νερά , μα κι όσο κι αν δροσίζουν

κεντήσανε τα φύλλα μου , άρπαξε η καρδιά μου

τα σωθικά μου άδειασαν κι ορφάνεψα από ρίζες

φύσηξε θύελλα ο βοριάς τάραξε το κορμί μου

και καταγής ξαπλώθηκα

Κι όσοι διαβάτες κι αν περνούν , θωρούν και δεν μιλούνε

μα συλλογούνται άφωνοι .

Κρίμα τον γερο-πλάτανο το χιλιοχρονισμένο

να κείτεται κατάχαμα βουβός κατακαμμένος

με δίχως φύλλα γι 'ασκιανό , για τα πουλιά κλαδάκια

και δίχως ρίζες να κρατούν σφιχταγκαλιά το χώμα .

 

Πήλι 26/3/2010

Απόστολος Παυλίδης

Το φανέρωμα της κρυφής ομορφιάς .

Κι αφού το χώμα γύμνωσε κι οι ρίζες σαπιθήκαν

και πιάσαν μπόρες , οι βροχές και στις κορφές τα χιόνια

τρέξανε λεύτερα νερά στα γύρω γύρω πλάγια

κάνανε ρυάκια χείμαρρους κι όλα τα παρασύραν .

Και παρασύραν γύρω μου το χώμα που' χε σφίξει

και φαίνονταν οι ρίζες μου απού τονε πλεγμένες

κάτω στης γης τα σωθικά .

 

Κάναν οι μπόρες να φανεί το σφιχταγκάλιασμά μου

με τη γεννήτρα θηλυκιά τη γη την καμακιάρα.

Είμαι ο γέρο-Πλάτανος στης Εύβοιας τα ρυάκια

π' απόμεινα αμοναχός στη ρεματιά στο Πήλι

όταν καήκαν γύρω μου τα πεύκα και τα πρίνα

από τα κατεβάσματα στις μπόρες του χειμώνα .

 

Πήλι 26/3/2010

Αποστόλης Παυλίδης

 

Στα βουνά της Βόρειας Εύβοιας

Δεν βοηθούν τα πόδια μου , δεν το βαστά η καρδιά μου

για να'βλεπα ό,τι είδανε τα μάτια τα δικά σας !

 

Στης Εύβοιας τα όμορφα , απάτητα βουνά

που σαν αγρίμια βγαίνατε , με περισσή χαρά .

 

Την πρώτη μέρα πήρατε , δύσκολη ανηφόρα

εις το Καντήλι βγήκατε , προτού ξεσπάσει μπόρα .

 

Βραδάκι εγυρίσατε , στο όμορφο Προκόπι

όλοι μαζί χαρήκαμε νόστιμο φαγοπότι .

 

Παρασκευή ξημέρωμα , για Πυξαριά κινούνε

οι γνώμες διαφορετικές μέχρι που θ'ανεβούνε .

 

Οι πιο πολλοί εκάνανε , μία μικρή πορεία

στο Πήλι εγυρίσανε σ' όμορφη παραλία .

 

Οι δεκατρείς πιο τολμηροί , σκέφτηκαν ν' ανεβούνε

στην κορυφή του Πυξαριά , όλοι ν'ανταμωθούνε .

 

Στην κορυφή κατάφεραν εύκολα ν' ανεβούνε

στο γυρισμό χαθήκανε και πώς να κατεβούνε ;

 

Πάνε από δω , πάνε από κει , δε βρίσκουν μονοπάτι

φοβήθηκαν πως θα' χουνε του βράχους για κρεβάτι .

 

Η νύχτα απλώνει για καλά , τα πέπλα της παντού

κι οι Ροβινσώνες σκέφτονται που να απευθυνθούν ;

 

Ο θιος του εβοήθησε , της Παναγιάς η χάρη

λειτούργησαν τα κινητά και δώσανε χαμπάρι .

 

Στους φίλους που περίμεναν , στο Πήλι να βρεθούνε

πως θα τα καταφέρουνε να μην ανησυχούνε .

 

Μία ψυχή εγίνανε κι άρχισαν να λογούνται

τ ο Γιώργο μπροστάρη βάλανε , το δρόμο για να βρούνε .

 

Καρδιά , ψυχή από σίδηρο και αντοχή ατσάλι

μα βοηθό και σύμμαχο της Παναγιάς τη χάρη .

 

Κατάφεραν και γύρισαν , μεσάνυχτα στο Πήλι

όπου τους περιμένανε οι μπιστικοί τους φίλοι .

 

Δίχως καμία γρατζουνιά και κούρασης σημάδια

γυρίσανε περήφανα της Κρήτης τα Λιοντάρια .

 

Το Σάββατο ανέβηκαν εις του Ξηρού τις ράχες

το απόγευμα δροσίστηκαν σ'όμορφους καταρράκτες .

 

Βραδάκι ξαποστάσανε στην αγκαλιά της Λίμνης

σε μια ταβέρνα ψαρικών , ετέλειωσε το δείλι

 

Στην αρχηγό την Άρια , τη χαμογελαστή

εύχομαι υγεία , δύναμη χαρά και αντοχή .

 

Στον Κώστα μας τον οδηγό πρέπει όλοι να πούμε

ένα μεγάλο ευχαριστώ και να ξαναβρεθούμε.

 

Γιατί όλους μας ανέχτηκε με υπομονή πολλή

καλά ταξίδια ευχόμαστε σ' όλη του τη ζωή .

 

Σ? όλους εσάς τους Αητούς , που στις κορφές πετάτε

και σαν αγρίμια κρητικά στα δάση περπατάτε

εύχομαι μέσα απ' την καρδιά , στα πόδια σας φτερά

να φτάνετε στις κορυφές σαν τα γοργά πουλιά .

 

Τον Κώστα τον Πετρόπουλο ξέχασα να υμνήσω

που ήρθε για βοήθεια να τον ευχαριστήσω .

 

Σαν το Χριστό , στον Ύψιστο κάνει κρυφά ένα τάμα

και γύρω του οι δώδεκα περίμεναν το θάμα .

 

Σαν γύρισαν , επαίνεψε πάρα πολύ την Κρήτη

και μαντινάδα έγραψε στο γέρο Ψηλορείτη .

 

Είπε πως πρώτοι οι Κρητικοί , τον Πυξαριά πατήσαν

και το βραβείο της πρωτιάς όλοι διεκδικήσαν

 

Κι εγώ που πέρασα καλά , ίσως να ξαναέρθω

σε κάποια άλλη εκδρομή μαζί σας ν' αγναντέψω .

 

Της Ελλάδας τ' άγρια βουνά τα δύσκολα μονοπάτια

που δεν χορταίνουν να θωρούν κάθε ανθρώπου μάτια .

 

Πελαγία - Παχάκη Δακανάλη

συνταξιούχος νηπιαγωγός

 

 

 

 

Φωτογραφίες


Σχετκά με τον Ε.Ο.Σ.Μ.

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ: 08.08.88

Ο Ε.Ο.Σ Μοιρών ιδρύθηκε στις 8 Αυγούστου 1988 από μια ομάδα ευαίσθητων ανθρώπων που θέλησαν να μοιραστούν και να διαδώσουν την αγάπη τους για το βουνό και το περιβάλλον.

Η ορειβασία – πεζοπορία δεν έχει αγωνιστικό χαρακτήρα. Μέσα από την ορειβασία δεν καλλιεργείται το ανταγωνιστικό πνεύμα, αλλά η συναδελφικότητα και αλληλεγγύη. Το αίσθημα όμως της νίκης αναπληρώνεται από τις μοναδικές στιγμές που απολαμβάνει ο ορειβάτης, δίπλα στη φύση. Δεν είναι μόνο η χαρά της κατάκτησης της κορυφής, αλλά το «ταξίδι» προς την κορυφή, η παρέα και η φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ των ορειβατών. Εικόνες και συναισθήματα που χαράσσονται ανεξίτηλα στο μυαλό και στην ψυχή τους.

Πρόγραμμα εκδρομών

ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ
Κυριακή, 05 Μαΐου 2019
Φαράγγι Χαυγά , Οροπέδιο Λασιθίου
Αναχώρηση: 07:00